Her seye ragmen saygiyi ve tebrigi hak eden takim

Bu karsilasma cok ama cok önemliydi. Ilk yariya lider olarak girmek, psikolojik anlamda bir rahatlama ve özgüven saglarken; bozuk zihniyetteki spor medyasinin Fenerbahce'ye yönelik yaptigi sistematik yipratma haberlerinin de etkisizlesmesini ve azalmasini sagladi...

Galatasaray derbisinden bu yana dünkü oyun Fenerbahce'nin oynadigi en iyi oyundu. Ama üzgünüm ki, önümüzdeki her hangi "önemsiz" denilebilecek bir deplasman karsilasmasinda Fenerbahce yine bu takim degilmis gibi oynayacak.

Ta Zico döneminde baslayan, Aragones döneminde de devam ettigi gözlenen bu durumun, Daum ile birlikte de cok fazla degismedigi anlasiliyor... Trabzonspor, Galatasaray vs karsisinda cok iyi bir Fenerbahce; ama Eskisehir deplasmaninda dökülen bir takim. Diyarbakir gibi, Bursa gibi bazi deplasman karsilasmalari var ki, bu karsilasmalarda Fenerbahce biraz daha farkli ama yine de genel cizgisi degismis degil... Iste Fenerbahce'nin bu hali zaten takima güven duymamizi ve iyimser olmamizi engellemekte.

Sahadaki kadro her halde anket yapilsa taraftarlar arasinda uzak ara en fazla istenecek kadroydu... Topuz ve Özer ayni anda kadroda... Santos sol-bek. Hoca böyle devam eder mi, yoksa Kazim dönünce formayi kapar mi yine; bilemiyorum, ama benim kanaatim, bu takimin üzerinde durulmasi gerektigi ve ideal kadronun bu sekilde olmasi yönünde...

Genclerbirligi galibiyetinden sonra devreye lider girdik diye havalar ucan Galatasarayli bloggerlara da esas liderin kim oldugunu gösterdigi icin ne kadar tesekkür etsek azdir Fenerbahce'ye...

Seni taniyoruz Ferudun; yenmiyor bunlar artik

Bir önceki yazida medyada Galatasaray hakimiyetinden bahsederken üstün körü gectigim icin tam anlamiyla aciklamamistim, ama anlatmak istedigim ile ilgili somut bir örnege bugün Vatan Gazetesinin internet sitesinde dolasirken rastladim.

Galatasaray hakimiyetinden bahsederken benim esas söylemek istedigim, Galatasaraylilar medyaya hakim ve bunlar her firsatta Galatasaray'i önplana cikartarak, onun tarafinda duruyorlar seklinde degildi zaten... Fenerbahce medyadan esas darbeyi Fenerbahce taraftari olan muhabir ve yazarlardan yemekte... Aziz Yildirim'la olan kisisel problemlerinden dolayi mütemadiyen Fenerbahce düsmanligi yapan "fenerbahceli" muhabirler var ortalikta yiginla...

Bunlarin en belirgini Vatan Gazetesi Fenerbahce muhabiri, Ferudun Nigdelioglu... Gün gecmiyor ki Ferudun Fenerbahce ile ilgili düzmece bir felaket haberi yapmasin. Kendisinin haberlerini okudugunuzda sistematik bir sekilde Fenerbahce'yi ic taraftardan karistirmaya yönelik haberler oldugunu görüyorsunuz... Aziz Yildirim ile Daum arasinda yasanan "gerginlik"... Aykut'a karsi Daum'un takindigi tavir... Yönetim icindeki huzursuzluk... Takim icindeki Brezilyali gruplasmasi ve bu isimlerin digerlerini dislayan tutumu, Feridun'un kaleminden okuyabileceginiz haber türlerini yansitmakta...

Iste bunun taze örnegine de bugün rastladim...

Habere göre Aziz Yildirim, Daum'a ultimatom vermis, Daum ise Avrupa'da da ligte de lideriz; daha ne istiyorsunuz demis...

Dilinden de anlayacaginiz gibi, bahsettigim gibi burda yapilmaya calisilan, Fenerbahce taraftarina takim icinde huzursuzluk var ve isler yolunda gitmiyor mesajini vererek camia üzerinde psikolojik olarak bir ümitsizlik ve güvensizlik havasi yaratmak, bu sayede de Aziz Yildirim'i yipratmak....

Ben de elimden geldigimce tüm renkdaslarima burdan, bunlar iyi taniyalim ve bu isimlere itibar etmeyelim demek istiyorum burdan, sonuna kadar da devam edecegim...

Galatasaray en büyük favori

Baska takimlarla ilgili yazmamaya özen gösteriyorum...

Ilki; cünkü bu takimlari cok yakindan takip etmiyorum, gecmisten geleceklerine gerektigi kadar hakim degilim...

Ikincisi ise ilkesel... Kötü niyetli bir Galatasarayli bloggerin her kaybedisinden sonra Fenerbahce maclarini ele alip "objektif" gözle yorumluyorum ahlaksizligina tahammül edemiyorum ve bir Galatasaray maglubiyeti beni o haftaki Fenerbahce galibiyetinden dahi zaman zaman fazla mutlu ederken bu ise girismek o bahsettigim ahlaksizlarla ayni kabtan su icmek gibi olacagi endisesiyle uzak duruyorum bu isten...

Lakin bugün yazabilirim, zira Galatasaray kazanan tarafti dün ve ben bunun üzerine bina etmekteyim yaziyi... Yani o bahsettigim insanlar gibi Fenerbahce kazanirken kalemimi susturup, yenildigi anda ortaya cikartan "Schadenfreude"cilardan degilim...

Gelelim Galatasaray'in dünkü karsilasmanin isiginda bana düsündürdüklerine...

Galatasaray genel anlamiyla zaten bu ülkedeki en güclü camiaya sahip... Taraftarlarindan yöneticisine, ordan da teknik ekibine kadar iyi bir uyum ve güven sözkonusu...

Örnegin Fenerbahce taraftarlarinin büyük bir cogunlugunda göreceginiz Aziz Yildirim nefretinin Galatasaray camiasinda Adnan Polat izdüsümüne rastlayamazsiniz... Daum'un yaydigin güven ile Rijkaard'inki de ayni degildir, taraftarlar nezninde...

Ve herseyden önemlisi, Galasaray medya ve saha disi etkenler anlamiyla bu ülkedeki en egemen güc... Fenerbahce ile ilgili yapilan felaket haberlerinin onda birine Galatasaray tarafi acisindan görmek mümkün degil... Yayinci kurlusun Fenerbahce maclarindan sonraki secip cikarttigi hakem hatalari ve bunlari yorumlayisi ile Galatasaray maclarindan sonraki yorumlayisi da yine ayni degildir... Yani burdan bakinca oldukca güclü bir camia durmakta karsimizda... Her haliyle...

Tabii bunlarin üzerine bir de futbol kalitesini eklerseniz, ortaya cok büyük bir farkla olmasa da en yakin rakibi Fenerbahce'den dahi daha sansli bir sampiyonluk adayi olarak gözükmekte Galatasaray...

Sene basinda cok atak ve golcü bir takimdi ama ayni oranda savunmasi cok acik vermekteydi... Sonraki haftalarda bu savunma zaaflarini kullanan takimlar karsisinda kaybettiler... Ufak capli kriz belirmisti ki kapida, alinan bazi sansli galibiyetler bu krizi büyümeden bertaraf etti...

Su anda o bahsettigimiz savunma zaaflarini bir miktar daha düzeltmis ve bu yolda zamanla daha iyiye gitmeye hazir gibi duran bir takim var... Her seye ragmen dünkü karsilasmayi kaybedebilirlerdi... Dedigim gibi bu kirilma anlarindan sans da yanlarinda Galatasaray'in sürekli... Dünkü karsilasmada oldugu gibi. Fenerbahce'nin de, dedigim gibi, futbol olarak hala cok büyük farkla önünde degiller...

Lakin bir adim da olsa bütün bu saydigim diger faktörlerle birlikte Galatasaray su anda en sansli ekip...

Carlos gitti

Son macina persembe günü cikmasina ragmen elim yaziya gitmedi o günden bu güne. Illaki bir seyler yazacaksam da olumlu degil, olumsuz seyler yazmak istemekteydim...

Nitekim su anda da öyle olacak... Carlos'un Fenerbahce'deki varligina baktigimizda Fenerbahce icin baslibasina yanlis ve hatali bir transfer oldugudur...

Cünkü Carlos burda yeniden küllerinden dogmasi beklenen bir potansiyel olarak degil (Hagi), ununu elemis elegini duvara asmis bir isim olarak geldi... Yani bir takim ünlü futbolcu eskilerinin Amerika'ya, Dubai'ye vs gitmesi gibi... Fenerbahce ise gelirleri itibariyle Avrupa'nin ilk 20 kulüplerinden birisi olarak cok daha verimli ve islerligi olan isimler transfer etmeliydi...

Gecen sezon kontrati uzatilmamasini en basta istedigim isimlerdendi Carlos... Uzatildiginda ise saka yapiliyor sanmistim...

Genel anlamda Fenerbahce taraftarinin cogunlugundan farkli olarak Aziz Yildirim'i desteklerim... Lakin bu Carlos hamlesi, gerek en bastaki transferi ile, gerekse de gecen sezonki uzatma ile cok büyük bir yanlis olarak yönetimin hanesine yazilmis durumda, nazarimda...

Bugün kendisinin gitmesi de beni ziyadesiyle mutlu etmis ve dilegim yeni transferlerin böyle yasli ve posasi cikmis isimler olarak degil de, ismi cok taninmiyor olsa da ciddi bir potansiyel tasiyan genclere yönelik olmasi yönünde... Artik Brezilyalilar biraz daha az deger görsün su camiada...

Carlos gittikten sonra beni mutlu eden bir baska gelisme de onun arkasindan yazilan yazilar oldu... Promising Forward veya Papazin Cayiri gibi örnek verebilecegim bazi sitelerde onun hakkinda yazilan yazilardan anladigimiz taraflarin cogunlugunun da Carlos ile ilgili düsünceleri oldukca muhalif cizgide... Bu da süphesiz sevindirici... Lakin bu tartismalarda da ortaya cikan baska hususlar da oldu. Onun ugurlanmasindan rahatsizlik duyanlar...

Iste buna katilmiyorum... Zico'yu da sevmezdim ben... Ama her ne olursa olsun, eger kulüp sorunlu ayrilmiyorsa kendi calisaniyla her ayrilisinda böyle bir veda törenine gitmelidir... Törenin estetigi, yapilacak olanlari veya abartili olup olmasina dair tartisilabilir; ama giden isim Carlos ise dahi bu hoscakal hediyesi cok yanlis olmamistir... Digerlerine yapilmamis olmasinin yanlisligi (Tuncay, Zico vs.), buna yapilmis olmasini yanlislamaz cünkü.

Besiktas'tan beklenen son

Karsilasmanin sadece özetlerini izledim. Herkes bir takim taktiksel yorum yapmis zaten. Sahada oynanan ayni oyun, ama nedense Mehmet Demirkol'un yazdiklariyla Feyyaz Ucar'in yazdiklari birbirini tutmuyor. Yani demem o ki, bu tür sadaha takimlar su sekilde dizilmisti, onun önünde bu, berinin arkasinda su oynuyordu ama bu oynamaliydi cünkü bu yüzden x'in geriye düsleri zorlandi vs vs vs hepsi bla bla bla...

Chemedya bugün güzel bir post yazmis. Yirmi yildir Ömer Üründül'ün ayni laflari ederek medyada kendine yer bulabildigini anlatan. Aslinda sadece Üründül degil böyle olan.. Tüm futbol medyasi bu kaliplardan beslenmekte... Hadi bu da bir nebze, kabul edilebilir.

Ama yukarda ismini saydigim kisilerdeki gibi ayni mac icin, birisi Bursaspor'un agir zemine ragmen yerden ve pas yaparak futbol oynamaya calistigini yaziyor, digeri ise buna mukabil ekiplerin zeminden dolayi topu havadan sisirdigini iddia ediyorsa ve bu bahsedilen seyler ayni oyun üzerine ise hakikaten bir sakatlik var burda demektir...

Yani demem o ki, bu tür teknik analizlere cok fazla yüz vermenin alemi yok...

Neyse esas söylemek istediklerime gelelim... Üc hafta evvel, Besiktas sekiz mac üst üste kazanir ve Galatasaray ile Fenerbahce pespese tökezlerken medyamiz tüm hafizasini silip Mustafa Denizli'yi yüceltmek ve diger iki takimla özellikle de Fenerbahce ile ilgili olumsazlastirici felaket haberleri yapmakla mesguldü...

Dedigim gibi bundan üc hafta önce Diyarbakirspor karsisinda Besiktas'in bu serisini sonlandiracagini ve inise gececegini söylemistim. Ona göre de diger iki takimin yeniden düzelecegini. Galatasaray ve Fenerbahce bir hafta gecikmeyle de olsa dedigim gibi bellerini dogrultmak üzereler... Ikisinin de, özellikle Fenerbahce'nin bu haftaki karsilasmasi cok ama cok önemli...

Besiktas ise bekledigim gibi tikir tikir sürdürmekte düsüsünü... Bunu tahmin etmek aslinda cok zor degildi. Cünkü Besiktas kazandigi karsilasmalarda hic de iyi bir oyun koymuyordu ortaya... Alinan galibiyetler sadece bu defonun üzerini örtmekteydi... Ama her iyi gidisinin bir sonu olacagi gibi bu sonuc da kacinilmazdi... Yine ayni sekilde su da acik bir sekilde görüldü ki, Besiktas'in cok saglam oldugu iddia edilen savunmasi takim hücumu düsünerek oynadigi vakit cok kolay dagilmakta...

Yani sonuc olarak, Besiktas gercegi ortaya daha net cikmakta ve bu haliyle bu takimin Fenerbahce ve Galatasaray'in istekleri dogrultusunda basarili olmayacagi tüm ciplakligiyla belirmekte...

Ali Sen

Ise yaramaz Brezilyalilara bu derece hayranlik duyan bir camiadan böyle bir adama efsane baskan yakistirmasi yapmasi cok olagandisi degildi zaten.

Tabii bu hususta sadece tarftarlari suclamak da haksizlik olur. Ali Sen ile aralarindaki bozuk iliskilerin yüzü suyu hürmetine medyanin da bu konuda pompalamalarinin bunda etkisi cok büyük.

Bu üfürükten (Fenerbahce icin ne yapmis?) esfane ara sira cikartir kafasini sokuldugu köstebek deliginden ve sürekli Fenerbahce ile ilgili "akil" adam yorumlari yapar... Cok biliyor ya. Ve nedendir bilmem; kimse de 'bunun söylediklerine neden bu kadar itibar ediyoruz ki, yapmak istedigi tek sey geride kaldigini, unutuldugunu hissettigi anda gündemde yer kaparak ön siralardan yer kapmak' demez...

THY

Futbol ile ilgilenenler haberdarlar... THY Barcelona ile sponsorluk anlasmasi yapmis durumda... Sadece Avrupa'nin degil dünyanin en popüler ve sevilen kulüplerinden biri olan Barcelona'nin sponsoru olmak ve belirli yerlere Barcelona'nin THY ile ucacak olmasi olaganüstü güzel bir haber...

Özal'dan bu yana her gecen yil daha ileriye giden, inanclarindan ve yasayisindan dolayi yogun elestirilere ugrayan ve belalti vurulan Temel Kotil döneminde ise resmen ucusa gecen THY'nin bu anlasmaya imza atmasi son yillarda katettigi mesafenin verdigi güzel bir meyve...

Filosunda su anda 4 adet B 777-300 bulunmakta... Uzun menziller icin en ideal ucaklardan. A 340 lara ihtiyaci bile kalmayacak belki bir süre sonra... Halen de görüsmeler sürmekte... 2010 yilinda, ya bir adet B 747-8 ya da A 380 alacaklar... Ki o vakit THY'nin iste tam manasiyla Lufthansa'nin British Airways'in klasmaninda oldugunu söylebiliriz saniyorum... En azindan güc anlaminda...

Kaan Koc'a karsi yürütülen linc...

Osmanli, ataerkil zihniyetin katmanlarina hakim oldugu bir toplum yapisini ihtiva ediyordu. Cemaatlerin devletle bakisinda da, cemaatler kendi iclerindeki iliskilerde de hiyararsik yapi her daim etkindi... Halkin devleti ve devlet büyükleri kutsamasi ve onu soyutlastirarak tanri mertebesine koymasi burdan mayanlanmaktadir...

Türkiye ise esasinda Osmanli'nin devami olmasindan mütevellit günümüze kadar bu ataerkil zihniyeti muhafaza eden bir toplum yapisiyla geldi... Devlet zihniyeti tarafindan sürekli kafasina vurulmus sunni-türk cemaatinin hala sözkonusu kürtler veya ermeniler oldugu zaman mesela, tarafindan sürekli dislandigi devlet zihniyetinin koruyucuguluna soyunmasi devlet denilen oldugunun soyutlanarak kutsanmasindan kaynaklanmakta...

Toplumu olusturan her bir bireyin de icine isleyen ve kaniksadigi bu zihniyet, her türlü iliski aginda, netzverkte kendisini ortaya koymakta...

Iste blog alemini elealamim... Basta Aceto hepsinin tanrisidir... Onun arkasindan yine cok popüler, tvlere cikan, Spor Servislerinden reklamlari yapilan, oldukca yogun okuyucu kitlesine sahip diger bloglar gelir.... Ve bir de onlarinda sadik okuyucusu konumdaki basit okurlar gelir... Bu bahsettigim okurlarin da bloglari vardir lakin, bahsettigim netzverkte yerleri alttadir... Konuyu esas orjininden saptirmamak adina bu hususu daha fazla desmeyecegim...

Kaan Koc üzerinde de böyle bir yapilanmanin linc girisiminin örneklerini gördük gectigimiz hafta icerisinde...

Önce olayi kisaca hatirlayalim isterseniz:

Öncelikle Milliyet yazari Atilla Gökce, Kaan Koc'un Fenerbahce'nin Kasimpasa macindan sonra yazdigi bir yaziyi kullarak genc yazari küstah bir dille elestirmeye kalkti. Elestirmesi degil derdim elestirirken kullandigi dil ve onun bunu "normal" olarak algilamasi ve bunun gerisinde yatan zihniyet.

Linkini verdigim yazida görülecegi üzere, basligi "vayyy Koc'um" olan yazinin dilinin ne kadar sakil ve düsük oldugunu söylemeye gerek yok. Küstahlikla nitelemem de bundan. Atilla Gökce yazinin ilerleyen bölümlerde de ayni üslubu devam ettiriyor.... Mesela, "yaptigi (yamadigi) analizlere bir sey demeyecegim..."

Bu tür durumlarda vasatin basvuracagi en basit taktiktir "yapamadigi analizler" ironisi... Ve burda da Atilla Gökce genc yazara karsi ne derece tepeden bakan bir bakis acisina sahip oldugunu acik bir sekilde gözler önüne seriyor... Bu berbat yazinin kapanisi ise icerigine cok uygun: "tamam mi Koc'um benim"...

Bu densiz yaziya karsi Kaan Koc oldukca sik bir cevap yaziyor kösesinde. Kücük Iskender'den alintiladigi misralar Atilla Gökce'ye verilecek en güzel cevabi iceriyordu:

“Yaşlı şairler unutmasın: Tabutlarını romatizma ağrıları çeken prostatlı kuşakdaşları değil, genç şairler taşıyacaklar. İki amaçla: Hem düşürmemeye özen göstereceklerdir, hem de bir an önce gömme telaşında olacaklardir"

Iste olaylar bütün bundan sonra tam da yukarda bahsettigim atarerkil zihniyete esir düsmüs toplum örnegini sergileyecek sekilde ceryan ediyor...

Atilla Gökce böyle bir kafada oldugu icin, yillardir bu camianin icerisinde ve meslekte olan "duayen" olarak tartisilmazligindan ve elestirilmezliginden son derece emin. Ayni sekilde bir genc yazara "Koc'um" diyebilecek kadar da nobran... Icerisine esir düstügü bu ataerkil zihniyet ona bu hakki veriyor cünkü...

Arkasindan da Kaan Koc'un verdigi cevaba tepkiler. Önce Gürcan Bilgic Atilla Abisini savundu. Ve aklini basini al yoksa tokadi yersin demeye getirdi. Iste bir baska ataerkil zihniyet. Bir büyük ve agabey olarak o da Atilla abisine saygida kusur etmiyor ve edenleri de bu sefer kendisi bir büyük ve agabey konumunda oldugu icin tokatlamaya hakki olduguna inaniyor...

Zaman'in Galatasaray amigosu Ahmet Cakir da tepki gösterenlerden. Kücük Iskender'e referans vermek yanlis anlamalara yol acabilir diyerek homofobinin doruklarinda gezen daha sakil bir yazi yazmisti o da... Atilla Gökce'nin dilindeki o nobran ve küstah üslub Cakir'da da mevcuttu... Tartisilmazliklarindan eminler ve kendi yazdiklari yazilarin esasinda cok daha büyük cirkinlikleri ima ettiginden bihaberler...

Ugur Meleke ögrendigime göre topa giren bir baska yazar, ama ben kendisini cok sikici buldugumdan su durumda dahi arastirmaya gerek görmüyorum yazisini... Bugün de Mehmet Demirkol deginmis hususa... Onun da hedefinde Kaan Koc var ve o da yerini Atilla Abisinin yaninda belirlemis... Kullanilan dil ve icerik acisindan en düzgünü ve en elealiniri Mehmet Demirkol'unki yine de... Lakin her seye ragmen "ustaya saygi" diye özetlenebilecek bu ataerkil zihniyet kalibi ve ezberinden o da kurtululamamisa benziyor...

Bugün gelinen nokta ise Atilla Gökce de, Kaan Koc da yeniden deginerek konuyu kapatmislar... Kaan Koc bahsetmeye calistigim linc girisimi özetlemis... Burdaki magduriyetinden bahsetmis. Ve yine ustaca bir atifta bulunarak konuyu kapatmis, bu sefer referans daha da büyük bir isim: Turgut Uyar.

"Hepinize iyi niyetle gülümsüyorum, hiçbirinizle dövüşemem”

Kaan Koc'un Gürcan Bilgic ve Atilla Gökce'yi arayip konuyu aciklamaya calismasini yadirgadim. Ama bilmiyorum belki de onun yerinde olsam bütün bu tepkilerden sonra ben de bir miktar geri adim atmak durumda kalabilirdim. Lakin her seye ragmen bu tartismada cok büyük bir is yapti ve kendisi sarsilmaz sananlara cok güzel bir ders verdi; zihniyeti örümcek agiyla örülmüsleri ise bir güzel ifsa etti...

Atilla Gökce ise hala ugradigi sokun etkisinde. Kendisine simdiye kadar "öte git" diyen olmamis olacak ki, nasil bu veled bana bunlari der gibi hala. Sagdan soldan gördügü destedigin kendisini ne kadar mutlu ettigini söylüyor ve konuyu babacan bir tavirla ve affederek kapattigini söylererek esasinda bu tartisma sirasinda ugradigi sokun onun zihniyetinde en ufak bir sorguya yol acmadigini gösteriyor. O hala söyledigi laflarin normal olduguna inaniyor ve hala buna karsin "dünkü cocuk"un ona laf edemeyecegini düsünüyor... Bütün ataerkil zihniyet tasiyicilari gibi...

Emre, Topuz, Cristian, Özer...

Ankaragücü karsisinda elde edilen galibiyet cok önemliydi. Hem Galatasaray'in kazandigi bir haftayi kayipsiz atlatmak adina, cünkü sampiyonluktaki en büyük rakip onlar; hem de son üc haftada alinan maglubiyetler ve ortaya cikan disiplin sorunlariyla bozulan takim düzenini yeniden onarmak adina...

Esasina bakarsak Fenerbahce'de bazi oyuncularin istekleri ve bireysel performanslarinin degismesi disinda cok fazla bir ilerleme yoktu. Lakin bu ufacik kipirdama dahi bu galibiyeti getirmeye yetti. Ayni sekilde, gectigimiz haftalarda burda oldugu gibi Alex daha istekli, Santos lüzumsuzunun yerine Özer oynuyor olsaydi muhtemelen Kasimpasa veyahut Eskisehir karsisinda da galibiyetler gelecekti... Neyse, "dilek-sart" kipiyle konusmanin bir manasi yok artik... Elde edilmis önemli bir galibiyet ver; onun tadini cikartalim...

Ha tabii bu arada baslikta neden bu üc isim var. Cünkü;

Fenerbahce'de basta sevimsiz Brezilyalilari olmak üzere kalabalik bir "sorunlu oyuncular" listesi var: Kazim, Önder, Guiza, Carlos, Bilica, Lugano, Santos, Vederson... Bu derece yogun bir kimisi sorunlu, kimisi disiplinsiz, kisimi formsuz, kimisi gücsüz oyuncu listesine sahip bir takimin belini dogrultabilmesi elbette cok zor... Bunlarin karsisinda, bu takimina gercekten sahip cikan, sampiyonlugun ne demek oldugunu digerlerine kiyasla daha iyi algilayabilmis, sahaya karakterini yansitan oyuncularin varligi cok önemli, sadece bu sekilde bu yukardaki oyuncularin eksikleri kapatilabilir.

Bu bahsettigimiz oyuncu sayisi ise cok az... Simdiye kadar gösterdigi performansla Emre bunu hakedenlerden. Biraz daha zamana ihtiyaci olmasina ragmen Topuz bu isimlerden birisi olmak icin cok uygun. Kabiliyet yetersizliginden dolayi elinden gelen sinirli olsa da Cristian yine böyle bir isim. Ve dünkü oyunla görüldügü üzre Özer...

Fenerbahce sampiyon olacaksa bu isimlerin varligina cok ihtiyaci var.

Karsilasmanin hakemiyle ilgili de basta Galatasarayli bloglar hemen yorum yapmaya baslamislar. Özer'in cizgiden cikarttigi top nizami bir golmüs ama hakem bunu nasil görmemismis. Erman hocalari da ayni seyleri yumurtluyor. Futbol sahalarindan bunlardan cok oluyor. Gecen sezon Deivid'in üst direge carparak yaklasik yarim metre cizgiyi gecmis sutu gol olmamisti. Almanya-Ingiltere arasinda oynanan dünya kupasi karsilasmasinda da böyle bir pozisyon var. Fenerbahce ile Besiktas arasinda oynan bir karsilasmada Semih'in cevirdigi top var, gol mü degil mi hala tartisiliyor. Bundan dolayi bir hakemi kolayca suclamak mümkün olmamali... Hele ayni hakemin, Ankaragücü'nün ikinci golünde Bilica'ya yapilan acik faulü görmedigini düsünürsek.

BJK'nin bu aksamki mücadelesinden puan kaybiyla ayrilacagini düsünüyorum, bence Kayseri de kaybedecek yine puan. O yüzden gecen hafta kaptirdigimiz liderlik koltuguna yeniden kurularak kapatacagiz haftayi. Haftaya cok önemli bir karsilasma var.

Ibrahim Kizil ve haysiyet

Futbol kulüplerinin baskanligi, capsiz, seviyesiz, ahlaksiz ama cebinde parasi olan insanlara büyük bir prestij kazandiriyor...

Bu sayede bulunduklari is cevresinin disina cikabiliyor, daha genis bir alana nüfuz edebiliyor ve tv vasitasiyla cok daha iyi taninmaya basliyorlar... Hem egolari tatmin oluyor hem de daha cok taninir hale geldikleri icin daha kolay is baglayabiliyorlar...

Yani esasinda sportmenlik, futbol sevgisi, o baskani olunan takimin menfaatleri vs gibi olgular-istisnalar haric- pekcok baskan icin ikincil unsur durumunda... Kendi cikarlari icin o kulübün baskanligi kullanan bu insanlardan birisi de Gaziantepspor'un basinda duruyor...

Bu kisi ahlaksizca Fenerbahce'nin adini saibeyle birlikte anmis... Ona göre Hasagic her zaman Fenerbahce macindan önce kirmizi kart görüyormus, onun yerine gecen Oguz ise Fenerbahce'den 5 yiyormus...

Hafizam bu konuda cok yardimci olamiyor bana... Lakin bildigim birsey var ki, Fenerbahce Gaziantep'e durmadan 5 atmiyor... Ve bir sey daha biliyorum ki, Fenerbahce'nin simdiye kadar 5 attigi tek takim ünvanini tasimiyor Antep... Ve bir sey daha var ki, bu iddialar resmen bir sikeyi ima etmektedir ve ancak kanit oldugu zaman dillendirilmelidir; yoksa o agiz denilen sey, bir adet göt hüviyetini alir...

Reklam panolarinin arkasina iseyen kaleci: Jens Lehmann

Blog icerisinde fotograf koymaktan cok hoslanmadigim malum. Lakin bu seferki cok farkli. Dün geceki, Stuttgart ile Urziceni arasinda oynanan SL karsilasmasinda Jens Lehmann'in reklam panolarinin arkasinda gidip iserken görüntülenmesi es gecilecek gibi bir görüntü degil...

Hastalikli Rijkaard sevgisi

Rijkaard Türkiye'ye geldiginde Galatasaray camiasini kiskanmadim desem yalan olur. Bir defa Hollandanli teknik adamlari begenirim her daim. Gerek belirli bir futbol felsefesine sahip olmalari gerekse de bu felsefeye sadik kalma konusunda gösterdikleri özenle degerlidirler... Rijkaard da bu gelegeni sürdürmeye calisanlardan. Gerisinde biraktigi teknik direktörlük ve olaganüstü futbolculuk kariyerlerinden bagimsiz olarak söylüyorum bunlari.

Bu durumun Galatasaray camiasinin basini döndürdügünü görmek cok zor olmadi tabii ki. Bunlar anlasilabilir ama bunun ötesinde onu bir tanri yerine koymak hastalikli bir yorumlamadan öte birsey ifade etmemektedir.

Ben, sadece Fenerbahcelilerde olur böyle seyler diye düsünmekteydim. Zico vesilesiyle... Lakin gördüm ki, Galatasaraylilarin Rijkaard'i putlastirmasinin yaninda Fenerbahcelilerdeki Zico sevgisi sinek viziltisi kalir...

Isler sene basinda cok iyi gidiyordu. Galatasaray galibiyetle ayrildikca karsilasmalardan bu tanrilastirma da cok fazla göze batmiyor ve sakil durmuyordu... Bu sirada 'Galatasaray'in ama su su su noklarina dikkat edin isler göründügü kadar iyi degil, Rijkaard da bir tanri degil' diye düsünenler ise seslerini cikartamiyorlardi; deli diye timarhaneye tikilirdiniz cünkü...

Lakin sonuclar degistikce Rijkaard hususuna elestirel bakanlar da düsündüklerini ortaya daha rahat koyabildiler... Ama yine de bu Rijkaard tapicilarinin canini fazlasiyla sikmaya yetti. Önce Fenerbahceliligi ile bilinen ama Galatasaraylilar tarafindan daha düne kadar "hic Fenerbahceli diger bloglara benzemiyor cok objektif" diye 'taltif' edilen bir blogger Rijkaard hakkinda yazdiklarindan dolayi birden bire yoldan cikmis ve taninmayacak hale gelmis birisi olarak nitenlenmeye basladi... O ve onun gibiler Rijkaard'in sictigi bok dahi olamazdi, bunu bile söyleyebildiler...

Sonra cok ciddi bir Galatasaray fanatigi olan bir blogta cikan Rijkaard elestirisi, son haftadaki IBB macindan sonraki, malum taraftar toplulugunun canini yine cok sikmisti... Yazinin altina yazilan yorumlarda okurlar, Rijkaard'a karsi yapilan elestirileri bir kisinin öznel düsüncüleridir gecelim seklinde karsilayamiyor; yazara olan teessüflerini belirttikten sonra o siteyi artik okumayacaklarini söylüyorlardi... Yani Rijkaard da karsi yapilan teknik bir analiz olumsuz olduktan sonra görülmeye bile tahammül edilemeyecek bir husus olmaya basliyordu.

Örnekledigim bu iki sitedeki okuyucu yorumlari bahsettigim hastalikli Rijkaard sevgisinin zihinlerdeki resmini ortaya koyma acisindan cok önemli ipuclari ima etmekte... Arsivlerde duran bu yazilarin altina girilmis yorumlari, isteyenler hastalikli bir sevginin ibret verici tezahürü olarak acip okuyabilirler...

Suclu tespit edildi; Aziz Yildirim istifa

Fenerbahce'de Aziz Yildirim'dan hoslanmayan ve 'gitsin artik bu adam' diyen sayilari bir hayli kabarik bir taraftar toplulugu var. Bunlar isler iyi giderken takimdan mutlu olur, futbolculara hayranliklarini dillendirirler ama isler kötüye gider gitmez onlara göre suclu her daim bellidir: Aziz Yildirim.

Bu sene basinda Brezilya'dan transfer edilen ve izledikce ikinci sinif oldugunu anladigimiz oyunculari kendisini Brezilya futbolunun bilirkisi olarak pazarlayan bir blogger o vakitler yere göge sigdiramiyor, bu sezon takimin döve döve sampiyon olacacigini müjdeliyor ve brezilya futbolundan hoslanmayanlara da limonlu soda tavsiye ediyordu. O takimin arkasindaki isim de Aziz Yildirim'di halbuki... Aynen lige 8'de 8 giris yapan takimin baskaninin o oldugu gibi. Aziz Yildirim takim 8'de 8 yaparken nasil baskansa, kaybederken de öyle baskanlik yapti...

Evet takim su anda cok kötü. Ama futboldan birazcik anlayan herkes sunu tespit edecektir ki, Fenerbahce'nin kötü gidisinin en büyük sorumlusu kendisine bakmayan, hirssiz, sürekli kapris yapan ve birbiriyle kavga eden, sakatlanmamaya özen göstermesi gerekirken icip icip yaptiklari kazalarla hayatini tehlikeye atan oyuncular; bu oyunculari bir türlü kontrol altina alamayan Daum ve Aykut Kocaman'dir... Yönetimse bunlarin arkasindan gelir ancak...

Elbette bütün bunlari simdi Aziz Yildirim'i suclayan ve istifaye cagiranlar da cok iyi bilmektedir. Bunun caresizligindendir ki eski defterleri acmakta, Haluk Ulusoy ve benzerlerinin eskiden Fenerbahce'ye vurdugu darbeler karsisinda Aziz Yildirim'i yeteri kadar cirkeflesmesdigi icin suclayabilmektedirler....

Yani aslinda gönüllerinde yatan Ali Sen'dir... Futbolun kirlenmesi ve o futbolu kirletenler degildir onlara göre sorumlular.

Alinan maglubiyetler beni Fenerbahce'nin sampiyon olamamasindan ziyade böylelerinin yeniden ortaya cikip sinirlemizi hoplatmasina firsat verecek olmasi dolayisiyla ürkütmekteydi; maalesef öyle de oldu...

Bana kalirsa da Aziz Yildirim elestirilmelidir... Ama Daum'u getirdigi icin... Alex'li, Deivid'li, Carlos'lu, Selcuk'lu, Guiza'li, Ugur'lu beceriksizler ve ruhsuzlar ordusunu muhafaza ettigi ve yetmezmis gibi bir de üzerine Santos ve Cristian gibi (hadi Cristian bir nebze ama o dahi verilen paranin ve Fenerbahce'nin topcusu degil) iki tane zübügü ekledigi icin....

Yani sekizde sekiz yaparken de takim, elestirilecek isimdi Aziz Yildirim, Brezilya futbolunu sevmeyenlere limonlu soda uzatilirken de.... Ve takim toparlanip sampiyonluga uzansa da...

N'oluyor bu takima yavu?

-Ay gecmiyor ki Carlos'un devre arasinda ayrilacagi haberleri güncellenmesin.
-İhtimal degildir ki, her milli mac arasinda ülkesine giden Guiza oralardan homurdanip mutsuzlugunu dillendirmesin.
-Her birkac maclik periyotta Emre'nin sahanin ortasinda rakip takimin oyuncularindan ziyade kendi arkadaslarini azarladigini görmeye alistik zaten artik.
-Oyundan alinan her oyuncunun kaprisini yaninda tasimasi; ilk onbirde kendisine yer bulamayanlarin küskünlükleri...
-Katildigi eglenceden dönenlerin hatali lastik ve hiz sinirinin asilmasiyla ortaya cikan ölümcül ama ucuz atlatilmis bir trafik kazasi...
-Esya degistirlirken oldugu söylense de kiz arkadaslariyla alkollüyken ettigi kavgada attigi yumrukla elini kestiren bir baskasi...

Yani yekûnde baktigimizda kimyasi bir hayli bozuk bir kadroyşa karsi karisyayiz... Ve anlasilan o ki, daha önceki senelerde takim icinde disiplini iyi uygulayabilen, ortaya cikan benzeri sorunlari da ortaya sizdirmama konusunda oldukca basarili olan yönetim son iki sezondur bu formundan cok uzak.

Piyasanin kendisi Fenerbahceli olsa da Aziz Yildirim'la olan sorunlarindan dolayi adeta Fenerbahce düsmanligi yapan spor basininin da bu olaylari abartarak ortaya koydugunu görüyoruz. Yeni bir galibiyet serisi yasamadan bunlarin önüne gecmek de zor olacak.

Ahmet Ulucay öldü diyeler

Hep hayallerim oldu. Hala var. Ama hicbir zaman onlarin besinden gidecek yüregim olmadi. Bu yüregi olanlarin arkasindan hayranlikla bakakalmam ondan. Onlara olan sevgim bir miktar da benim onlarin kimliginde kendimi aramam ve görmemle birlikte, belki de, artti.

Bir gece yolculugunda TRF Fm'den aldim Ahmet Ulucay'in vefat haberini. Ugradigim sokun benzerini en son Hrant Dink'in vuruldugu haberi aldigimda yasamistim...

İste Ahmet Hoca da bu hayallerinin pesinden giden 'delilerden' biriydi. Kütahya'nin Tavsanli ilcesinin dünyaya gelmis, bütün ömrünü orada gecirmis ve daha 12 yasindayken tutundugu sinema askinin pesinden kosarak geriye bir tane (uzun metrajli) olsa da onlarca film birakmislardan cok daha kalin bir iz birakarak buralardan ayrilmis bir degerdi Ahmet Ulucay.

Karpuz Kabugundan Gemiler Yapmak, bir sinemasevere izledigi anda o sanata olan sevgisini en az ikiye katlayan bir is. Filmde ortaokul caglaribndaki iki gencin kopmus film seridlerini oynatarak nasil köy sinemasi yapmaya calistiklari anlatilmakta ve bu 'orjinal' hikaye esasinda hayal ürünü bir senaryodan da ibaret degil. Ahmet Ulucay'in kendi hayat hikayesinin ta kendisi. Ve filmin sinemasal anlamdaki kalitesinin yaninda (hakikaten cok ustaca cekilmis olmasina ragmen hikaye icerisinde egreti durmasi nedeniyle evin genc kizinin cevizli erotik sahnesinin disinda laf ediliebilecek hicbir husus yok. Su gibi duru, tertemiz ve tek kelimeyle muhtesem bir eser.) Ahmet Ulucay'in hayallerinin pesinden kosarken verdigi bu mücadele ona olan sayginin katmerlenmesine yol aciyor.

Ve onun bu ugurda verdigi akil disi emek sirasinda ona her zaman destek cikmis esi ve ve alinan heykele ciplak bu diye elbise diken annesi ile daha da bir güzeldi bu insan...

Ruhun sad, topragin bol olsun hocam....

Degismeye baslayan egriler

Galatasaray galibiyetinden bu yana dikiş tutmuyor Fenerbahçe. Elbette bu negatif seri Galatasaray karşılaşmasına kadar düsmanlarinin asabini bozmayi basarmis Fenerbahce'in kocayan kurt misali köpeklerin maskarasi olmasina yol açti.

Medyada bugünlerde bitmek bilmeyen basta Aziz Yildirim düsmani Feridun Nigdelioglu imzali felaket haberleri de yine bu negatif performansin ortaya cikartigi garabetlerden baska bir sey degil...

O bakimdan Twente karsisinda elde edilen galibiyet Fenerbahce icin görünenden cok daha fazlasini ima ediyor, vaad ediyor. Bunun arkasini Eskisehir deplasmanindan elde edilebilecek olan muhtemel bir galibiyetle Fenerbahce getirebilirse (ki bence getierecek) inise gecmis performans egrisini yeniden yukariya dogru dogrultmaya baslayacak demektir. Tabii ayni dönemde benzeri bir dogrultuya Galatasaray'in da adini yazdiracagini öngörmek cok fantazi olmayacaktir. Gönül isterdiki Galatasaray'in düsüse gectigi su son haftalarda Fenerbahce bu performans zaafi göstermesin. Ama ayni düsünceleri Galatasaraylilarin da tasidigini düsünürsek bu hususta hayiflanmanin cok fazla da manasi olmadigini daha rahat görmemiz münkün olacaktir.

İlk haftalarin 'rezili' ama simdilerin pasasi Denizli'nin BJK'si ise yine benim düsüncemce bugünden itibaren bu basarisi serisini bozacak ve spor sayfalari yeniden ürkütücü dünüslerinden birine imza atacaktir...

Yazinin sonlarina dogu Galasaray'a gelecek olmasi ihtimali güc kazanan Hamit olayinin beni ziyadesiyle rahatsiz ettigi belirtmek isterim.

Anlasilmaz bir yüceltinin objesi: Gökhan Gönül

Fenerbahce taraftari- belki her takimin taraftarinda vardir bu durum- bazi isimleri haddinden fazla sevmekte ve yüceltmekte...

Vasat bir teknik adam olan Zico'nun tapicilari kamyonla. Lugano gibi bir savunma oyuncusu icin (iste dünkü yenilden ikinci goldeki isim) siirler dizebilmekte... Örnekler cogaltilabilir.

Bunlardan bir tanesi de Gökhan Gönül. Ondan özellikle bahsetmek istiyorum, cünkü onun icin söylenen Avrupa standartlarinda bir "sag-bek" tanimlamasi "eeehhh" dedirtti artik. Oynadigi her macta Fenerbahce'nin sag kanati geri planda korkunc aciklar veriyor. Bunun nedeni olarak hep Kazim ve onun oyun disiplini eksikligi gösteriliyordu simdiye kadar. Gökhan da korunmus oluyordu böylece. Mtopuz geldi degisen yine bir sey yok. Arkasina kacirttigi adamlarin sayisi ilerdeki yaptigi bindirmeler sonucu takimin girdigi pozisyon sayisindan daha fazla. Sik sik bindirme yapiyor diye nedir bu adamdan bu kadar övgüyle bahsetmenin nedeni; anlamiyorum. Kaldi ki, o bindirmelerin cogunda da olumlu kullanamamakta o toplari.

Fenerbahce bazi seylere daha elestirel bakmanin zamani geldi saniyorum, bunlarin basinda da Gökhan Gönül gelmekte.

Bir skor yazari: Mehmet Demirkol

Karsilasma öncesi takimlar ve macin olasi sonucu ile ilgili görüsleri alinan yazarlardan Mehmet Demirkol birkac gün evvel, Fenerbahce'nin Kazim ile oynamasi halinde eger Denizli Alex'i Fink ile kontrol ederse cok büyük bir hata yapmis olacagini ve ortasahasindan bir adamin eksilmesine yol acacagini bunun da ortasahanin Fener'in kontrolüne gecmesi demek oldugunu söylemisti...

Karsilasmaya baktigimizda, hocalarin tercihinin yukarda bahsedilen gibi oldugunu görüyoruz. Fenerbahce Kazim ile idi forvette, Denizli ise Fink'i Alex'e adam markajcisi yaptirmisti...

Sonuca baktigimizda ise büyük spor yazarinin iddia ettigi gibi olmadigini gördük islerin. Kendisi de "ben mactan önce bok yedim, böyle böyle ahkam kestim ama Denizli beni utandirdi" diyememis de, büyük bir tornistan yaparak, Fener'in oyun stratejisi, kadronun önde pres yapmak icin uygun olmadigini filan söylemeye calismis. Bugün mac sonrasi yazisinda. Galatasaray macindan geriye bir tek Dos Santos'un degistirildigi kadro nasil aniden böyle kadüklesebiliyor Demirkol'a göre belli degil.

Demirkol'un yazisinin basligi ise daha da icler acisi: Denizli Daum'u devirdi.

E yuh yani, o devrilen sen olmayasin. Hani Fink'in Alex'e adam markajinin hata olacagi, Mustafa Denizli'ye kaybettigi maclar sonrasinda acimasizca laf sokmalar, Ferrari vs... Ne söylediysen havada kaldi cünkü bugün.

Bir de bu adamlari ciddiye alip okuyanlar var ya...

Yapisal sorunlar; Besiktas-Fenerbahce: 3-0

Uzun bir aradan sonra bloguma girdigim ilk postun böyle bir yenilgi arkasindan yazilacak olmasini istemezdim... Yapacak bir sey yok; basa gelen cekiliyor.

Fenerbahce oyun anlaminda Galatasaray karsisinda oynadigindan daha geride degildi. BJK ise Wolfsburg'a yenildigi mactakinden daha iyi degildi... Ya da bir diger örnek: Fenerbahce, Süper Kupa finalinde bu karsilasmadakinden daha kötüydü... BJK ise bu aksamkinden asagida kalir bir performans koymamisti ortaya...

Yani esasinda sonucun, olumlu ya da olumsuz, genel görüntüyü bozmamasi adina bunlari zihinimizin bir kenarinda hazir tutarak okumaliyiz diye düsünüyorum oyunu.

Fenerbahce Galatasaray'i 3-1 ile gecerken de BJK'i 2-0 ile gecerken de, bu aksamki eksiklerini tasimaktaydi üzerinde...

Fenerbahce'de Emre islevsizlestirildigi vakit takim kilitleniyor. Esas tehlike Alex'in kontrolü degil, Emre'nin kontrolünde. Emre'nin partneri Cristian savunma anlaminda cok faydali. Bugün de cok calisanlardandi yine. Ama Emre'nin kilitlendiginde veya sakatlandiginda devreye girebilecek yetenekte degil, takimin beyni olarak.

Takimin beyni oldugu iddia edilen Alex ise bu kimlikte bir isim degil. O Fenerbahce'nin cok tehlikeli bir golcüsü. Ama bundan öte birsey ifade etmiyor. Galatsaray macindaki Alex ile bu mactaki Alex arasinda hic fark yoktu mesela. Ya da Süper Kupa finalindeki Alex'in... Bu karsilasmada da ayni Alex, ilk yaridaki Gökhan Gönül pozisyonu penalti olsa bu macin kahramani olabilirdi; oyun olarak su andakinin üzerine cikmadan...

Burdan hareketle de Fenerbahce'nin neden pozisyon sikintisi yasadigi, veyahut hücum bölgesinde akiskan, tempolu ve cogalarak oynayamadigi anlasiliyor yavas yavas...

Eksikligin bir digeri de Santos, Vederson su veya bu; hangi isim konulursa konulsun, Tuncay'dan bu yana Fenerbahce sol koridoru dolduramadi. Dos Santos'tan ümitliydik ama simdiye kadarki görüntüsü acik bir sekilde bu isin onunla olmayacagini gösterdi.

Ve tabii ki Nobre de dahil olmak üzere, hatta Aykut Kocaman'dan bu yana bulunamayan dogru düzgün bir golcü.

Bütün bu parcalari birlestirdigimiz vakit, yapisal anlamda ortaya cikmakta Fenerbahce'nin sorunlari. Bu noktalar üzerinde durmanin sonuca olumlu yönde etki edecegi kanaatindeyim. Devre arasinda bir cözüm bulabilir mi bilmiyorum, ve ben genel cogunlugun aksine en basindan bu yana bu takim ile ilgili cok iyimser degildim, bu kadroyla da bundan daha iyisinin elde edilemeyebilecegini düsünüyorum hala...

Edit: Yukarda, Aykut Kocaman'dan bu yana gölcü bulunamadigindan bahsetmistim, Aziz Pierre'i unutmusum, onu görmezden gelirsek söyledigime saniyorum kimsenin itirazi olmaz.

DFB Kupasinda dün aksam

DFB... Acilimi, Deutscher Fußball-Bund, Türkcesiyle Alman futbol federasyonu...

Bu kupa her zaman renkli karsilasmalara, süpriz sonuclara sahne olmustur... Dün gece de bu tarz sonuclara bir dizi yenileri eklendi. Bu takimin basinda cok fazla duramaz dedigim Labbadia ligte aldigi iyi sonuclarla beni mahcup cikartmaktaydi ama, gerek Uefa'da gerekse de DFB kupasinda aldigi sonuclar Hamburg'un taraftarlarini cok mutlu edecek durumda degil. Dün aksam 3. Lig takimlarindan Osnabrück karsisinda penaltilarla elenerek, mücadele ettikleri üc kupanin birinden disarda kaliverdiler erkenden...

Labbadia'ya ilgili söylediklerimin benzerini Heynckes icin de sarf etmistim. Aksi gibi o da beni mahcup cikartacak sonuclara imza atiyordu ligte... Ama kaderleri kupada ayni oldu. Leverkusen de 2. lig takimlarindan Kaiserslautern'e 2-1 maglup olarak kupaya veda etti.

Kupanin bir diger süpriz sonucuna, hatta tam bir sansasyona imza atmak üzereyken uzatmalarda yedigi golle kupaya veda eden 4. lig takimi Lübeck'e yazik oldu. Babbel ve takimi icin sampiyonluk adayim demistim ama onlar ne ligte, ne SL'de ve nihayet ne de DFB'de tatmin edici sonuclara ulasabiliyorlar. Sayet dünkü bu sansasyon gerceklesebilse, yani Stuttgart, ancak uzatmalarda devirebildigi 4. ligten rakibi Lübeck'e boyun egmis olsaydi, takimin hali nice olurdu, bilemiyorum...

Bir baska kriz takimi Berlin ise yine ikinci ligten bir rakibe, 1860 Münih'e elenerek, biraz olsun soluklanma sansini kacirdi yeniden. 1. Bundesliga'dan kupaya veda eden bir baska takim ise Freiburg. Onlar da yine bir 2. lig takimi olan Ausburg'a 1-0 kaybettiler, kupa mücadelesini...

Hoffenheim'a karsi 1-0 yenilerek kupadan elenen Nürnberg'i ise sansasyon listesine yazamiyoruz, cünkü onun elendigi rakibi de 1. Bundesliga'dandi ve hem de kendisinden daha güclüydü...

Ama ayni iyimserligi Wolfsburg icin koruyamayiz, zira, Wolfsburg'un, 1. Bundesliga'dan da olsa kendisinden bir hayli zayif olan rakibi Köln karsisinda turu kaybetmis olmasi kazanilan son iki karsilasmayla birlikte bir miktar közlenmesi beklenen Wolfsburg'un alevine yeniden bira dökmüs gibi oldu... Diger taraf icin ise birkac laf etmeden gecmek olmaz... Önce lig macinda Suttgart'i yenerek deplasmanda ligteki ilk galibiyetini aldilar. Arkasinda da sampiyonu 3-2 ile geerek kupada yollarina devam etme basarisi gösterdiler... Köln bu sonuclari muhafaza edebilirse Soldo icin hersey daha güzel olacak. Bu sezon basinda yaptiklari akil almaz transfer yanlislarinin da faturasini cok agir ödememis olurlar... Bu haftaki Rhein derbisini merakla bekliyorum...

Kupada birinci lig takimlari adina yasanan son süprsiz ise M'Gladbach'in Duisburg tarafindan kupa disina itilmesi oldu. Gerci bu tür elemelere süpriz demek cok dogru olmaz, zira M'Gladbach ile Duisburg arasinda, biri birinci lig digeri ikinci lig takimlari olmasina ragmen cok büyük bir kalite farki yok.

Varan 2: Marcel Koller

Bundesliga'da bu sezonun ikinci teknik adam degisikligini de Bochum yasadi. Daha önceki tahminlerimde ismini 'bu sezon kesin olarak takimin basindan ayrilacaklar' kategorisine yerlestirdigim Koller, sezon sonuna kadar kalamadi.

Bochum ile birlikte yasadigi iyi kötü basarilar, yani takimi 2. ligten alip 1. lige cikartabilmesi; 1. ligte tutabilmesi vs. onun Bundesliga'da teknik adamliga devam etmesini saglayacaktir. Büyük olasilikla 2. ligte teknik direktörüyle yollarini ayiran bir takim, Koller'in kapisini calar.

Fenerbahce- Istabul B.B.: 1-0; eski hamam eski tas

Daum Fenerbahce'nin basina geldiginde blogta benim bu isten herhangi bir heycan duymadigimi yazmistim. Neden olarak da, iyi denilebilecek bir teknik adam olmasina ragmen Daum'un hocalik anlayisinin zihnimde tasidigimla örtüsmedigini; dilinin bana yabanci oldugunu göstermistim. Burdaki dilden kasit elbette kendisinin yönetim tarzi...

Neticede geldiginden bu yana kendisinden beklenen tüm menfi eylemler birbir yerli yerince uygulanmakta...

Rotasyon kavramindan hic haberdar degil... Siz kadroyu ne kadar derin kurarsaniz kurun, Daum'un sakatlik olmadigi müddetce takimda oynatacagi isimler bellidir; 13-14 isimle tüm sezonu gecirir...

Modern teknik adamlik anlayisi baska bir anlayisi ifade etmektedir. Hocalarin degisiklik yapacagi zaman bellidir ve o an geldiginde hemen herkes, sonuc ne olursa olsun kimin, kimin yerine oyuna girecegini bilir. Böylelikle teknik direktörün zihninde halihazirda oynanmakta olan oyun icin plan hazirdir ve uygulanmaktadir; kendisi o degisiklikle uzun vadede varilacak olan hedefin yollarini yapmaktadir. Buna göre sözgelimi Alex yerini Fenerbahce, onun ayni sistemdeki ardili olacak bir baska isim, mesela Özer, dakikalar 60 veya 70 i gösterirken oyuna girerler...

Daum ise oyunu daha cok izlemeyi tercih eder, sayet sonuc istedigi gibi yürümekteyse... Eger skoru korunmasi gerekiyorsa savunma oyuncusu alir, gol atmasi gerekiyorsa, kenarda ne kadar adi golcü olan isim varsa oyuna sürer... O dakikadan itibaren de oyun sirazaden cikmis, takim ise sablondan ve sistemden azadedir artik..

Modern teknik adamligin bir baska ifadesi yapilan rotasyon uygulamamalarinda gizlidir. Ligimizde bunun en iyi örnegini Rijkaard ile görmekteyiz. Avrupa'da ise, Hitzfeld bu uygulamanin ilk temsilcilerindendir, Benitez de bir baska tasiyici ismidir... Su dönemlerde ise kalitesine laf söylenemeyecek pek cok teknik adam bunu uygulamaktadir. Buna göre Fenerbahce'de, hafta ici Guiza takimda oynamissa, Semih'in hafta sonu oynanan lig karsilasmasinda ilk onbirde sahaya cikmasi beklenir. Zira Semih, kalite ve fonksiyon olarak Guiza'nin cok gerisinde olan bir isim degildir. Onun kadar süre almayi hakederken, o oynadigi zamanlarda takimin zayifladigini kolay kolay kimse ima edemez.

Bütün bunlarin uygulanmadigi Fenerbahce'de, üzerinde hemen herkesin büyük umutlarini tasiyan Özer hic dakika alamaz, Topuz sadece Emre olmadigi anlarda kendisine yer bulabilirken; Cristian, Alex, Guiza gibi performans anlaminda vasatin üzerine cikamayan isimler hemen her karsilasmayi 90 dakika ile tamamlamaktadirlar...

Bu anlayis farkliliklarindan ötürü sahada varligini sürdüren takim benim icin her gecen hafta anlamsizlasmakta ve sempati sinirlarimin sinirlarini sürekli zorlamaktadir.

Gelelim macin kendisine... Hafta ici alinan hezimet sonrasinda pek cok Fenerbahceli, maglubiyeti bir Daum klasigi olarak yorumladi ve Daum'un ligte ayri, Avrupa'da ayri performans göstermeye devam ettigini söyledi...

Büyük türk kliselerinden biri olma yolunda hizla ilerleyen 'Daum'un Avrupa'da is yapamayacagi' önermesinin bir tezahürü olan bu yaklasimin sonucu olan elestirilerin dogrulara isaret etmedigi gün gibi asikardi; nitekim Istanbul Belediye karsisinda oynanan oyun da bunun ispati idi... Yani Twente karsisinda oynanan futbol ile kendi liginde oynadigi futbol Fenerbahce'nin, farklilik arz etmemekte... Manisaspor karsisinda, Bursaspor karsisinda ve nihayet bugün Istanbul Belediye karsisinda ne kadar oynayabilmisse takim Twente karsisinda da o kadar oynayabilmisti... Yani ortada bu futbolseverlerin iddia ettigi gibi iki ayri Daum performansi yok. Sonuca etki eden fark ise daha iyi bir futbol fundamentalinden yetisen bir takimin (Twente) is bitiriciligi ile kendi ligimizdeki takimlarin is bitiriciligi arasinda...

Yine kisir ve pozisyon bulmaktan aciz bir takim olarak cikti karsimiza Fenerbahce. Alex'in ve Guiza'nin etkisizligi, Cristian'in Maldonado'dan cok da farkli olmadigini her karsilasmada bir kez daha ispatlamasi, Santos'un formsuzlugunun devam etmesi macin bize gösterdigi önemli konu basliklariydi... Var olan güzellikler ise Carlos'un nihayet kulübeye gönderilmis olmasi ve Bilica'nin gittikce artan performansi... Özellikle de bir savunma oyuncusu olmasina ragmen takimin hücum gücüne Cristian'dan daha cok etki edebilmesi görmeye degerdi...

IBB macina dogru

Twente macinin arkasinda önemli bir karsilasma Fenerbahce icin. Ayni zamanda farkli bir motivasyonu var benim icin. Istanbul B.B.'nin hocasi Abdullah (C)Avci'dan zerre hoslanmam... Onun o kastinti ve ukala tavirlarindan nefret ederim. Sahsiyetiyle bütünlesen takimindan da ayni oranda gicik kapmaktayim...

O nedendendir ki gecen haftaki Trabzonspor'un galibiyeti beni ziyadesiyle keyiflendirmisti... Ligten düsmelerini mütemadiye talep ettigim bu takimin bir sekilde ligte tutunabiliyor olusu sinirleri hoplatmakta ama bu sayede belki de her sezon onlari farkli yenerek evlerine gönderme sansina sahip olabilmekteyiz; ki simdiye kadar basarilamamistir bu durum Fenerbahce tarafindan...

Neyse, dilegim o durki, en az 5 tane göndersin Fener bunlarin aglarina; bizler de Abdullah (C)Avci'nin suratini izleyelim oturdugumuz yerden keyifle...

Karsilasmada Özer ve Topuz'un ilk onbirde baslamasini dilerdim ama Daum'u taniyorsak bunun gerceklesmeyecegini de bilmemiz lazim... Herkesin artik kenarda olsun dedigi Guiza yine kadroda olacaktir... Daum'un takimi sahaya su sekilde sürmesini bekliyorum:

Volkan-Bekir (Ali), Lugano, Bilica, Carlos-Cristian,Topuz-Kazim, Alex,Vederson-Guiza.

Balon

Mario Gomez, futbolculugu yaninda karakteriyle de sevmedigim bir isim. Bayern'e 35 milyon euroluk maliyetle transfer olmasi sonrasinda kücük dilimi yutar gibi olmustum. Cünkü bana göre bu fiyatin dörte birini dahi degmez. Jansen ve Podolski transferleriyle birlikte Gomez transferi benim icin Hoeness'in bir efsane olmadiginin isaretidir.

Bayern forvetinde birikmislik görmezden gelinecek gibi degil. 4-4-2 icin kurulmus olan forvet hatti, 4-3-3 e gecildikten sonra cöplüge dönmüs durumda. 4-4-2 devam ediyor olsaydi, Gomez-Klose, Gomez-Olic, Toni-Klose, Olic-Toni seklinde bir ikiliyle sahaya cikilir diger iki isim de kenarda beklerdi. Kart cezasi, sakatliklar vs. derken cok büyük sorunlar cikmadan isler yürütülebilirdi...

Lakin sistem 4-3-3 e gectikten sonra forvetteki iki ismin Ribery ve Robben olmasi kesin. Geriye yukarda saydigim isimlerin hepsi icin bir yer kaliyor. Bu isimlerden hem Ribery'nin alternatifi olabilmesi hem merkezde oynayabilmesi, hem de form durumuyla su anda en sansli olani Olic.

35 milyon euroluk balon Gomez ise sezon basindan bu yana aldigi bir yigin sansi cöpe atarak futbolseverlerin büyük bir cogunlugunu evet ama beni sasirtmadi.

Gerek milli takim gerekse de Van Gaal da memnun degil artik bu gidisattan ki, son karsilasmalarda Gomez'i oyundan cikartiyorlar sürekli. Israil'deki SL macinda da ilkonbirde dahi baslayamamisti zaten. Bugün de yine Nürnberg karsisinda etkili olamadi ve cikmak durumunda kaldi. Kendisini cikartan Van Gaal'a yönelik yaptigi, "hoca beni cikartti ve sonunda oyunu kazandi, o zaman dogru yapmistir" demeciyle dorumdan hosnutsuzlugunu belli etti.

Gomez'in bu sezonun en büyük hayal kirikliklarindan birisi olacagina emindim, zaman beni hakli cikartiyor sanki.

Medya is basinda

Twente macinda yasanan hezimet, pusuda bekleyen les kargalarini ve akbabalari harekete gecirmise benziyor. Mac sonrasinda okudugumuz medya yayinlarda cesitli basliklarla karsilasmaktan kurtulamadik. Elbette bu basliklar, Fenerbahce'nin transfere yatirdigi parayi, Fenerbahce'nin Galatasaray ile kiyasini ve illaki takim icindeki sorunlari ve Brezilyalilarin huzursuzluklarindan bahsediyordu.

Örnegin söyle basliklar gördüm:

"Daum, Rijkaard'in yardimcisi olur ancak"

"Fenerbahce'nin pisligini Galatasaray temizledi"

"Carlos Daum'dan rahatsiz, o yüzden formsuzluk yasiyor"

"Daum'un Carlos'u sürekli oyundan cikartmasi takim icindeki diger Brezilyalilari da rahatsiz etmis durumda"...

Insaf yahu, insaf...

Twente macinin oyuncu bazinda degerlendirmesi

Volkan: Bu ülkenin sinirlari icerisindeki en iyi kaleci, yerli. Ama Rüstü kadar olmasa da zaman zaman cok kötü hatalar yapmakta. Dün aksam da bunlardan bir tanesini yine yapti. Twente'nin ilk golünü hatirlarsak ne demek istedigim daha iyi anlasilir saniyorum.

Lugano: Ben onun özellikle de genel Fenerbahce taraftarinin tanimladigi kadar önemli bir savunma oyuncusu olduguna inanmiyorum, ama Fenerbahce takimi icerisindeki performansi en iyi isimlerden birisi olmaya baslayacaktir. Dün aksam cok fazla siritan hatasi veya pozisyon alma sikintisi yoktu.

Bilica: Bazilari pek begenmemis ama ben dünkü karsilasmada Fenerbahce'de en cok savunmayi begenmistim. Bilica da cok kötü degildi. En azindan takimda görevini iyi yapan isimlerdendi- bence.

Carlos: Herkes savunmanin göbegine yüklenirken de anyisini söylüyordum, simdi de ayni kanaatteyim: Takimin en zayif halkasi bu isim. Dün de cok etkisiz, geriye dönüslerde zorluk yasayan, hücuma cikislarindan da ise yeteri kadar hevesli ve konsantre olmayan isimdi Carlos.

Gökhan: Gökhan icin iyi seyler yazanlari gördüm. Ama ben begenmedim. Ilk yarida Guiza'nin kafa yerine omzuyla vurmaya calistigi bir ortasinin disinda basarili hicbir hamlesi yoktu. Bazi anlarda ise pas verecegi yerde kaleye sut cekmesi veya fazladan bir calim daha denemeye kalkmasiyla benim gözümden kirik not aldi.

Cristian: Bu adamin, kadrodaki diger isimleri düsündükce bu takimin onbirinde isinin olmadigina inaniyorum. Ötesi yok. Daha fazla birsey yazmaya bile degmez onunla ilgili.

Emre: Fenerbahce'nin son zamanlardaki en formda ve en istikrarli ismi. Cok verimli olamadi ama, hem rakibine önde basmaya calisma hem de aldigi toplarla rakip kaleye gitme cesareti göstermesiyle yine de takimin en iyilerindendi...

Santos: Son günlerde formsuz Santos. Daha dogrusu geldigi günden bu yana istikrarli bir düsüs icerisinde. Dün de etkisizdi yine. Kayboldu gitti. Cizgiye inmeye, rakibi cepheden öldürücü sutlariyla sarsmaya hic calismadi. Ikinci yedigimiz golde ise yaptigi hata ile onu sol bekte oynatmaya niyetlenenlere de cevap niteligindeydi. Solbek oyanayabilecek bir isim o topu cezasahasi icine degil, kornere celerdi. Santos ise rakibinin ayagina birakti adeta topu. Ama yine de ben inaniyorum bu isme. Bir Cristian degil o. Kumasindan cok memnunum. Takimin performansi yükselirse o da iyilesecektir.

Kazim: Gayretli bir isimdi ama oyun disiplininden kopmasi meshurdur kendisinin. Her seye ragmen cabasi önemliydi. Digerini görünce.

Alex: Takimin en etkisizlerindendi. Hatta bu tip maclarda genelde kaybolur zaten Alex. Öldürücü bir ara pasini, etkili bir serbest vurusunu bekleyip dururuz sürekli. Gelirse, ne ala; gelmezse de silinip gidiyor macin icinden.

Guiza: Bu adam golcü degil. Harika bir ortaya kafa yerine omzuyla vurmasi bir kez daha kanitladi bunu. Özelligi caliskanligi ve savunma gerisine yaptigi kosulari. Bunlari yapamayinca da kaybolup gidiyor.

Topuz: Oynamak zorunda oldugu yer bence uygun degildi onun icin. Muhtesem bir serbest vurusla sonuca etki eden isimdi. Ne kadar yerinde bir hamle olur bilmiyorum ama, Cristian'in yerine onun oynamasini isterdim.

Beklenen hezimet; Fenerbahce- Twente: 1-2

Fenerbahce'nin Avrupa Ligi'ne maglubiyetle baslamasi bizleri cok üzdü tabii ki. Ama beklenmiyordu desek; yalan olur. En azindan kendi adima bunu söyleyebilirim. Hatta Sion ile yapilan rövans karsilasmasinin ardindan yazmistim bunu.

Fenerbahce bir Avrupa maci icin aslinda mantikli denilebilecek bir taktiksel anlayisla cikmisti sahaya. Yani tempoyu düsük tutmaya calisiyor, öncelikle geride acik vermemeye önem gösteriyor, firsat bulursa da ileriye cikmaya calisiyordu. Bu, döneminizde en cok itibar gören taktiksel anlayis, uluslararasi maclarda.

Lakin burda bir hususun altini cizmekte fayda var: Twente kim idi ki, Fenerbahce onun karsisinda da bu bahsettigim tedbirli anlayis ile oynamaliydi? Sahip oldugu potansiyel ile Fenerbahce'nin Twente'yi dümdüz etmesini, Avrupa Ligi'nin tepesini zorlamasini beklemeye sonuna kadar hakkimiz var. Ötesi berisi yok bunun. Kimler bu kupada son yillarda final oynadi; Bremen, Shaktar, Zenit, Rangers, CSKA vs. Bu ekiplerin hangisi Fenerbahce'den "sinif" anlaminda daha yukarda? Hicbiri.

Ama sahadaki oyuna baktigimizda; Fenerbahce'nin top cevirme ve sahaya yayilma konusunda rakibinin gerisinde kaldigini görüyoruz. Savunmada cok büyük hatalar yapmadi; belki de rakibinin capi buna müsait degildi, ama hücum anlaminda da tam manasiyla sefilleri oynadik. Maalesef.

Cözüm nedir diye soracak olursak; benim buna verecek cevabim yok. Bu haddime düsmemistir. Ben sorunlarin ne oldugunu söyleyebilirim sadece.

Ona göre bakarsak da Fenerbahce, Aziz Yildirim'in agzindan cikan öpen takim olma vaadini gercekleyemeyecegini göstermekte. Hakikaten de gecen sezonun verem eden takimini büyük oranda koruyarak yepyeni bir takim yaratmanin cok olasi olmadigi acikti. Üstüne de, Avrupa'ya nazaran daha temposuz ve futbolun daha az "isirgan" oynandigi bir ligten iki tane cok fazla da bilinmeyen ve nasil cikacaklari merak edilen iki isim transfer edilmisti. Neticede onlardan bir tanesi de kofun kofu cikinca Fenerbahce beklentilerin uzaginda kalmakta gecikmedi.

Kisa vadede büyük bir degisimi beklemiyorum. Gruplardan cikabilirsek cikariz, ama onun bir ötesine gecebilme olasigi yok bence takimin. Ligte de puan kaybi yasarsa Fenerbahce belki dizilis ve taktik anlayislarinda degisiklige gidebilir Hoca, ama hala en degerli oyuncusu Alex olan bir takimin hangi sistemi ve dizilisi denerse denesin olaganüstü bir degisim gecirmesi mümkün degil. Sonumuz cok parlak degil.

Avrupa'nin Yilmaz Vural'i: Zico

Zico'nun CSKA'da basarili sonuclara imza atamadigini ve yakinda kovulmasinin olasi oldugunu daha evvel yazmistim iki postta. O beklenen son gecen hafta gerceklesmisti. Zaman asimina ugradigi ve zaten herkesin bu olaydan internet vasatisiyla haberdar oldugu icin kovulmasiyla ilgili bir post girmedim...

Lakin yatmadan evvel ögrendigim bir Zico haberi yeniden bilgisayarin basina gecirdi beni. Haberde de görülecegi gibi Zico, Yunanistan'in önemli kulüplerinden biri olan Olimpiyakos'un basina gecmis.

Haberin özetini verdikten sonra yoruma gecebiliriz: Benim anlayisim, teknik adamligim ciddi ve basli basina bir meslek oldugu yönündedir.

Aksini iddia eden mi var?
Biraz daha acayim: Örnegin futbolculugu basarilarla dolu olan bir ismin ayni zamanda cok iyi bir teknik direktör olacagi anlamina gelmez bu. Dedigim gibi teknik adamlik, futbolculuktan ayri, kendi basina baska bir meslektir. Bir teknik adam icin filanca köse yazarinin herhangi bir mac öncesi kösesinden kendisine yaptigi önerilerin, eski bir futbolcunun tv basindaki sözlerinin de bir manasi olmamalidir.

Ayni zamanda teknik adamlik ciddi bir istir. Örnegin bir takimi hazirlik kamplari baslamadan, transferler tamamlanmadan teslim almasi gerekir. Lig baslamadan evvel, yapilmasi gereken islerle ilgili planlarin ve programin tamanlanmis olmasi gerekir. Hocanin lig baslarken artik takimina ve cevresine alismis, önündeki sezonun bütününü kapsayacak hazirliklari tamamlamis olmasi gerekir. Eger bir teknik adam bunlari yapmissa benim gözümde itibarli, isine ve meslegine saygisi olan bir isimdir.

Bunun aksi olmaz mi; olur, pesi sira basari da gelebilir, ama onlar isin aslini degistirmez. Gerci aksi durumlarda anlik gelip gecici basarilarin ötesinde birsey gelmemektedir. Örnegin Aykut Kocaman hicbir zaman sezon ortasinda takim almayacagini söyleyerek ve bu prensibini hicbir sekilde bozmayarak bu isin ahlakina verdigi önemi acik bir sekilde göstermistir. Ama mesela Yilmaz Vural vs. gibi, "yahu sene basinda bir takimi alip da ne o isin hamalligiyla ugrasacagim, nasilsa birileri kovulur ben de gider orda calismaya baslar parami alirim" diyenler de yok degildir.

Bu durum karsisindaki aldiklari tavirlar, yukardaki iki örnekte ortaya koydugu gibi teknik direktörlerin karakterleriyle ilgili cok saglam ipuclarini da ortaya cikartir.

Simdi bütün bu anlattiklarimin Zico'nun yeni takimiyla ne iliskisi var diyeceksiniz; oraya gelelim.

Fenerbahce'de Zico'yu kutsallastirmakta sinir tanimayan sayilari azimsanmayacak miktarda taraftar toplulugu var. En son bir tanesi, Fenerbahce'nin Zico'nun ahini aldigini o yüzden gecen seneki basarisizligin geldigini vs söyleyerek sacmalamakla mesguldü. Tabii bu insanlar hic tanimadiklari Zico hakkinda, ne derece babacan, ne derece düzgün ve beyefendi, ne derece ahlakli bir insan seklinde sifatlarla konusmaktan geri kalmazlar hicbir vakit. Halbuki Zico'nun Fenerbahce'de kaldigi iki sezon icerisinde, kendisine atfedilen bu olaganüstü özellikleri simgeleyecek hicbir demecine, aciklamasina rastlanmamisti. Elbette cirkef bir isim degildi; ama cirkef olmamakla onunla ilgili severlerinin yaratmaya calistigi imge arasinda birhayli büyük bir fark olsagerek. Zico ayni zamanda büyük bir teknik adamdi onlar icin.

Büyük teknik adamlik nasil olur oysaki?

Büyük teknik adam deyince benim aklima Zico hicbir zaman gelmez, gelecek olan ilk isim ise Ottmar Hitzfeld'tir.

Büyük teknik adam, ayni zamanda saha icerisinde saglam sonuclara imza atar ve toplamadik kupa birakmazken, saha disinda da ilkeleri ve is ahlaki ile devlesmelidir. Zico'nun saha ici performansiyla vasat bir teknik adam oldugunu biz bilmekteydik de, görmek istemeyenler icin CSKA tecrübesi biraz etki etmistir umarim. Ve simdi de onun ayni zamanda isine zerre kadar saygi duymayan bir isim oldugunu tüm ciplakligiyla ortaya cikartan bir baska olayla karsi karsiyayiz. Daha gecen haftaya kadar CSKA'nin antreman sahasina inen, onlarin malzemesini kullanip, bambaska oyuncularla calisan Zico, yarindan itibaren yepyeni bir ülkede yepyeni bir takimda, bambaska oyuncularla calismaya baslayacak?

Zico Olimpiyakos'u ne kadar taniyor? Bu takim icin ne kadar hazirlik yapabildi. Bir teknik adamin bir ülkenin bir takiminda uyguladigi calisma yöntemlerinin, uygulamalarin aynisini baska bir ülkenin baska bir takiminda kullanmasi ne derece dogdurur?

Ve simdi sorarim, bir teknik adam iki hafta evvel kovuldugu takiminin üzerine bugün lige baslamis, hazirliklarini ve transferini tamamlamis baska bir takimi calistirmayi kabul ediyorsa, bu o insanin büyük teknik adamligi payesinin bir palavradan ibaret oldugunu, ve kendisinin isine saygisi olmayan tembel bir insan oldugunu göstermez mi?

Bursaspor-Fenerbahce: 0-1; ite kaka yola devam

Fenerbahce birkac haftadir tat vermiyor. Karsilasmalardan zorlanarak puan aliyor. Zorlanmak tek basina ele alindiginda takimin tat vermiyor olmasini karsilayacak bir ifade degil esasinda. Öyle ya rakipleriniz cok iyi hazirlanmis ve cok etkili oynayan ekiplerler olurlar ve siz de böyle takimlar karsisinda zorlanirsiniz; ama yine de sonuca gitmeyi basarirsiniz. Böyle bir durumda zorlanan takiminiz icin tat vermiyor ifadesini kullanmazsiniz, haksizliklik olur. Aksine disli rakipleriyle olan mücadelelerinden dahi kayipsiz ciktigi icin takiminizdan ümitli daha fazla ümitli olmaya baslarsiniz.

Fenerbahce'nin ise evinde oynadigi Sion macindan bu yana süregiden düsüs egrisinde karsilastigi hicbir rakibi aslinda kendisinin ölceginde takimlar degildi. Lig icin ümitli oldugumuz Bursaspor'un bugünkü halini gördükten sonra bunu söylemenin cok sakincasi yok saniyorum.

Bu giristen sonra karsilasmanin icinde olan bitene gececek olursak: Iki önceki postta söyledigim gibi kadro üzerinden teknik direktör elestiren blog yazarlari var. Iki hafta evvel Fenerbahce taraftari bazi blog yazar ve okurlarinin da eline kagit kalem alip, takimi yeni bastan kurguladigini; sistemin 4-1-2-1-2 halini almasini gerektigini salik verdiklerini gördük. Anlattiklari sistem Daum'un yillardir bu takimda oynattigi sistemin silinmesi ve o sistemdeki iki kanat oyuncusunun disarida birakilmasi; forvetin citflenmesi ve Alex'in de onlarin gerisinde oynamasi anlamina geliyordu. Onlara göre, ortasaha da Cristian, Topuz ve Emre'den olusmaliydi.

Tabii kagit üzerinde bunlari yazip ahkam kesmek kolay. Ben bu tür seylere en son Lorant takimin basindayken itibar etmekteydim. Elbirligi ile Lorant'i kovduktan sonra yerine gecen Oguz, takimin kadrosunu aynen disardan isteyenlerin isaret ettigi gibi kurmustu. Sonuc; biliyorsunuz hüsran. O gün bugündür bu kadro mühendislerinin önerilerine zerre itibar etmemekteyim. Hani tekil anlamda x isimin yerinde y ismi neden denenmiyor hic, cünkü x uzun zamandir cok etkisiz yaklasimlarini kast etmiyorum tabii ki, bunlara itirazim yok, ki biz de birazdan yapacagiz bunu. Komple yepyeni bir sistem ve dizilis önerilerini degersiz buluyorum.

Gecen hafta bütün bu tartismalarin yapildigi bloglarda Daum'un sisteme, kazandigi müddetce, dokunmayacagini yazmistim. Bugün bunun hakikaten de böyle oldugunu gördük. Sadece isimlerde degisiklikler vardi. Milli takim yorgunu oldugu icin kenarda oldugunu tahmin ettigim Santos'un yerine Vederson, cezali Emre'nin yerine de Topuz (sonunda) kadroda yer bulabilmislerdi.

Fenerbahce temposuz, iyi pas yapmakta zorlanan, kanatli iyi kullanmayan bir takim kimligi ile oynadi bütün mac boyunca. Guiza yerine daha iyi bir golcüsü olsa sonuc yine de erkenden tayin edilebilirdi, ama gerceklik 'olsa'larla yürümemekte...

Cristian'in yaptigi pas hatalarini saymaktan yorulmustum, Emre geldikten sonra Topuz'un Emre'nin partneri olarak Cristian'in yerine tercih edilmesi hali üzerinde denemelerin yapilabilecegini düsünmekteyim. Gökhan Gönül iyi degildi; ama mazereti var. Milli takimdan dönen oyuncular genelde böyle olmakta. Topuz ile birlikte en fazla Alex'i begendim sahada. Gol ve galibiyet de onun sayesinde geldi zaten. Her sene tonlar para yatirmasina ragmen transfere Fenerbahce'nin hala en degerli oyuncusunun Alex olmasi cok ilginc.

Bu karsilasmayla ilgili daha fazla söylenebilecek birsey de yok. Her seye ragmen bir deplasman macindan 3 puan ile dönmek Fenerbahce adina sevindiricidir kuskusuz.

Irzina gecilen bir eser: Hanimin Ciftligi

Kanal D'nin yeni dizisi Hanimin Ciftligi, ilgilenenlerin ve edebiyat severlerin bildigi gibi bir Orhan Kemal eserinden uyarlanma. Orhan Kemal'in olabildigince duru, berrak ve leziz edebili dili sayesinde belki hicbir tanesi bir bas yapit olmayan eserleri sayesinde, Cukuroava insaninin ve oralarin essiz dogasinin icerisinde güzel bir zihinsel gezinti yapabiliyor ve hos bir tat ile uzaklasiyorsunuz yine oralardan.

Bu eser daha evvel TRT'de de dizilestirilmisti. O yüzden evimde Kanal D olmamasina ragmen merak etmekteydim ben de sahsen bu diziyi. Internetten edindim ve izledim. Sonuc, tam bir hayal kirikligi ve öfkeydi. Zira bu güzelim eserin irzina gecilmisti adeta. Orhan Kemal'in diger eserlerinde de oldugu gibi bu eserlerinde de, yukarda da söyledigim gibi, özellikle köy hayatini veya hikayelerin gectigi cografyalari taniyanlarin farkina vardigi en önemli nokta, yalin gerceklilik. Yani olan bite olaylari heycanla takip ediyorsunuz ama hicbir tanesi sizi sasirtmiyor ve zihinizde egreti bir yerde durmuyor. Yani cikrik fabrikasinda isci olan iki genc oralarda ve o tarihlerde nasil haberlesir ve mesajlasirsa birbiriyle o sekilde mesajlasiyorlar kitaplarda da. Dizi de ise fabrika icinde bu nokta romana sadik kalininirken, yani kücük bir kiz cocugunun tasidigi pusulalarla bu iki sevgili haberlesirken nasil oluyorsa disarda sokak ortasinda kiz oglanin bisikletinin önüne binip gezebiliyor, ikide bir ortalik yerde öpüsebiliyorlar.

Güllü'nün babasi Kürt Cemsir kötü bir insan. Ama o kötülügünün yaninda kendisinin bir cocuk, bir masum tarafi oldugunu görüyorsunuz. Ayrica onun nasil öyle kötücül bir adama dönüsüsünün altini kitabinin girisinde güzel bir sekilde isliyor yazar. Berber Rasit'in onun üzerindeki etkiyi göstererek. Ama Kanal D'nin dizisinde bu Cemsir, kadraja ilk olarak hasta kocasiyla ev kirasini ödeyemeyen bir kadini evden atmak icin bögürüp duran bir canavar olarak giriyor. Evet tam bir canavar, gercek hayatta hicbir gercekligi olmayan tuhaf bir adama... Ayni zamanda kendisinin dört cocugu var ve yirmiye yakin cocugu. Cocuklarindan bazilarinin adini dahi bilmiyor ve ne yaptiklarindan haberdar degil. Dizi de ise o karilar yok olmus nedense?

Dizinin beni rahatsiz eden en büyük igrencligi ise, kitapta yigenine aldigi kiza dolanabilecek ve sonrasinda kendisine "avrat" yapabilecek kadar "irzina pis" Muzaffer Bey'in, dizide ahlakcilik yapilarak senaristlerin kicindan uydurdugu ölen bir eski ese benzeme klisesiyle Muzaffer'in Güllü'ye olan ilgisinin "mesru"lastirilmaya calisiliyor olmasi. Ve yine ayni sekilde kitabin bize anlattigi "kötü" toprak agasi Muzaffer, filmde iyi ve kaliteli bir is adamina evrilmise benziyor.

Mehmet Aslantug ve Özgü Namal ikilisinin de benim zihnimde yer etmis karakterleri resmetmek anlaminda cok yetersiz kaldigini söylemek isterim. Kitabi okuyan pekcoklari icin de aynisi gecerli saniyorum. Bütün bunlarin isiginda TRT'de yillar evel oynayan Hanimin Ciftligi'nin bunca sene sonra cekilmis yeni versiyonundan kat ve kat üstün oldugunu ve televizyonculugumuzun gecen yillarla korkunc derecede kötüye gittigini görüyoruz.

Galatasaray-Besiktas: 3-0; Rüstü 2. Ligte dahi kaleci olamaz

Galatasaray'in isildayan takiminin güclü bir takim karsisinda neler yapabilecegi merak ediliyordu. Besiktas karsilasmasinin da bu noktada degeri büyüktü. Ve maca bakinca, sonuca ragmen Galatasaray'in iyi bir futbol oynayamadagini görüyoruz. Buna milli takim arasinin yol actigini söyleyenler var; olasi elbette. Ama sadece bununla aciklamak da yersiz. Bloglarda yazilanlara bakiyorum. Herkes bir Mustafa Denizli elestirisi tutturmus gidiyor. Hicbirinin de yaratici bir yaklasimi yok bu noktada. Bildikleri tek sey; hemen herkesin malumu olan Mustafa Denizli'nin maceraciliklari...

Yaptiklari da sundan baska bir sey degil: Sahada zaten oynanmis ve bitmis oyuna bakiyorlar. Ellerinde apacik duran bu manzaradan aksayan yerleri ele aliyorlar ve o yerlere neden, mesela Holosko veya Fink, oynamamisti diyerek akillari sira analiz yapiyorlar. Cünkü zihinleri onlara, Serdar Özkan'in yerine Holosko oynadidiginda otomatikman o pozisyonlarin gol olacagini söylüyor. Halbuki, Holosko oynasaydi ne olurdu sorusunun cevabini bilmemiz mümkün dahi degil. Iyi olmasi ihtimali ise daha kötü olmasi ihtimali kadar ancak.

Daha kötü olmasi diyorum cünkü skordan bagimsiz olarak baktigimizda Besiktas'in oynadigi futbol cok kötü degildi. Ikinci golü yiyene kadar oyunun genel hakimiydiler. Tek sikintilati pozisyon bulmakta yasdiklari sikintiydi. Buna ragmen yeteri kadar net gol pozisyonu da buldular. Bunlari yapamiyorsa oyuncular artik aslinda takimin hocasinin yapabilecek cok fazla birseyi kalmiyor bu noktada... Mustafa Denizli'yi sevmememe, begenmememe ve ta gecen sezondan beri üc büyüklerin icinde bu sezon takimindan gönderilecek ilk hoca oldugunu söylememe ragmen bunlari düsünüyorum.

Galatsaray icin birsey yazmaya niyetim yok; ortalikta yiginla biri bin yapan; Fenerbahce maclarinda hata oldugunda 'bu ligte sonuclara maalesef futbol disida etkenlerde rol oynayacak böyle' diyen ama Galatasaray macinda yapilan hatalar icin 'büyütülmemesi lazim' diyen Galatasarayli blog var, ordan okuyabilir insanlar zaten herseyi...

Besiktas icin üzülmekteyim. Bu derece iyi bir grup yakalamisken SL'de, biraz daha iyi olabilmelerini yürekten temmenni ederdim. Lakin elde oyuncu kalitesi yeterli degil. Daha iyi bir kadro kurmalari beklenirdi. Hoca da bunun farkindaydi ama yönetim beceremedi, daha iyisini kurmayi. Üzücü.

Erman Toroglu'nun ahlaki

Estonya ile oynanan millî maci naklen yayinlayan kuruma Erman Toroglu ates püskürmüs:

"...Bakınız, 90 dakikalık maçta tam 62 kere (yanlış okumadınız) ekrana reklam girdi. Tabii ki yayıncı kuruluş reklam alacak, bu en tabii hakkı; ona bir şey demiyorum. Peki, nasıl alacak? Reklam ekrana girdi mi, ekranı küçültecek. Dün akşamki yayıncı kuruluş ne yaptı? Ekranın üzerine reklamı girdi, ben 62 defa maçın oynandığı topu ve alanı göremedim. İnanamazsınız, reklam seyretmekten maçı seyredemedim...."

Evet, Toroglu'nun derdi karsilasma oyanirken ekrara girip duran reklamlar... Ilk basta bakinca oldukca hakli ve pekcoklarinin da hislerine tercümanlik eden bir isyan. Lakin ortada dikkat cekilmesi gereken bir husus var; naklen yayin sirasinda reklam almak oldukca büyük bir problem. Cünkü, bunu yapan tek kurum ATV degil... Daha gecen sezon Besiktas ile Fenerbahce'nin oynadigi Türkiye Ligi kupasi final karsilasmasini yayinlayan Show Tv de farkli davranmamisti. Hadi onlar gectim; sifreli kanallar, Lig Tv ve D-Smart da digerleri kadar olmasa da mac icerisine reklam almiyorlar mi?

Ama Erman Toroglu'nun kalemi ATV icin calismis, bunun iki nedeni olabilir:

1. Ya Toroglu diger karsilasmalarin hepsini stadtan izledigi icin televizyon yayinlaridanki bu kalitesizlikten simdiye kadar haberdar degildi ve ilk defa evinde televizyondan izledigi bu karsilasmada bu gercekle yüzlesti; ki ben buna cok olasilik vermiyorum.

2. Ya da, calistigi Dogan ve Karamehmet Gruplarinin yayin organlari olan D-Smart, Lig Tv, Show Tv gibi kanallara elestiri yöneltemezken, rakip grubun bir kanali olan ATV'ye yüklenilebilmektedir...

O halde bizim de bu durum karsisinda Toroglu'nun ahlak anlayisini sorgulamaya hakkimiz olur.

Uslanmaz Ribery

Böyle oyuncu tipleri de var. Ülkesine, herhangi bir milli mac veya devra arasi, sezon sonu tatli vs. nedenlerle gitmeye görsünler.

Hemen kapisina dayanan spor medyasindan bir veya birkacina görev yaptiklari takim ve ülkeyle ilgili ileri geri konusmaya basliyorlar. Ribery de bunlardan bir tanesi. Kendisi ülkesinde L'Equipe'e Van Gaal ile ilgili ileri geri konusmus.

Ribery'nin elestirileri Van Gaal'in huysuzlugu, cok sert ve disiplinli oldugu noktasinda yogunlasiyor. Ilk defa bir teknik adamla arasinin iyi olmadigindan bahsetmis ayrica.

Ribery'nin bu söylediklerini duyunca aklima Van Gaal Türkiye'de görev yapiyor olsaydi, Aragones icin söylenen ne kadar klise huysuz ve asik suratli elestirisi varsa aynisi onun icin de gecerli olacakti diye düsündüm.

Fenerbahce-Manisaspor: 2-1; Ilk puan kaybi cok yakinda, izlemeye devam edin

Sion maci ile ilgili yazdigim yaziyi su cümlelerle baglamistim:

"...ilk maglubiyetin hatta belki de sok edici bir hezimetin cok uzaklarda olmadigini söylemek mümkün."

Bugün sayet bu öngörü gerceklige dönüsmemisse bu öncelikle 10 kisi kaldiktan sonra birden bire hirslanan ve korkunc bir mücadele ortaya koyan oyuncularin, arkasindan da hakemin sayesindedir... Ama bahsi gecen tehlikenin hala ensemizde oldugu gercegini degistirmez bu durum...

Yani lafin özü Fenerbahce her an tökezleyebilir; bundan eminiz. Tabii ki her takim her an puan kaybedebilir. Bu degil bahsedilen husus. Fenerbahce'de bu durumun zil cala cala gelmesi, kendisini hissettirmesi, anlatmak istedigim.

Dedigim gibi; önce Diyarbakir, arkasindan Sion, bugün de Manisaspor karsisinda oldugu gibi Fenerbahce ilerleyen günlerde de bir sekilde sahadan galip almayi basarabilir; ama bu durum var olan sorunlarin onarilmadigi müddetce varligini ortadan kaldirmayacaktir. Pekii nedir o sorunlar?

Üc karsilasmanin da ortak bir özelligi var, daha dogru bir ifadeyle üc rakibin: Oldukca agresif ve sert bir presle Fenerbahce'ye top yaptirmamaya calistilar...

Ve Fenerbahce bu direnc karsisinda oldukca büyük zorluklar yasadi. Diyarbakirspor karsisinda rakibinin kondisyon yetersizliginden istifade ederken ikinci yari bu prangalardan kurtulabilmisti. Sion karsisinda ise mazeret hazirdi; kadro yari yariya yedekti ve oyuncular genel anlamda isteksiz ve hevessizdiler...

Manisaspor karsisinda Fenerbahce as takimla yer almasina karsin Sion karsisindaki zorluklari aynen yasadi. Cünkü Manisaspor hem cok agresif ve sertti hem de ikinci yariya solugu kesilen bir Diyarbakirspor düzeyinde degildi...

Fenerbahce neden acmakta zorlaniyor bu takimlari? Bunun cevabi basit aslinda. Böyle takimlari acmak icin; ya oyunu kanatlara yikacak ve cizgiye inerek rakibin dengesini bozduktan sonra, ceza sahasinda yerden ve havadan etkili olan golcünüzle sonuca gideceksiniz ya da pozisyon yaratamiyorsaniz dahi uzaktan sutlarla veyahut duran top organizasyonlariyla rakibi acmaya calisacaksiniz...

- Fenerbahce topu kanatlara yikamadi; cünkü Santos da Kazim da rakipleri tarafindan bir hayli yogun bir sertlikle durduruldular. Gökhan Gönül'ün olmayisi daha da etkisizlestirdi Fenerbahce'nin kanadini. Carlos'tansa benim zaten bir ümidim ve beklentim yok; sizi bilmem.

- Fenerbahce duran top organizasyonlarinda da artik eskisi kadar basarili degil, cünkü yüksek toplara kafa vurabilen, bir Nobresi bir Lucianosu vs. yok Daum'un. Önder'i zaten biliyoruz; Lugano'ya da kimse iyi kafa vuruyor demez umarim.

- Fenerbahce cepheden sut da cekmiyor. Takimin iyi sutörleri olmasina ragmen nedendir anlamiyorum, nerdeyse paslasarak rakip kaleye kadar girecekler. Bu sadece bu macta degil, geride kalan bütün karsilasmalarda rastladigimiz bir olay.

Fenerbahce ile ilgili dikkatimi ceken bir baska husus da, takimin takim halinde hücumda veyahut savunmada yeterli düzeyde cogalamamasi.

Kazim ani bir kontra ataga cikiyor sagdan ve ileride birbirinden bir hayli uzakta duran Guiza ve Alex'ten baska kimse yok hücumda. Manisaspor ise en az 6 kisiyle kapanmis geride. Veyahut takim set hücumundayken top kaptirilmis ve bir anda Manisaspor kontra ataga cikiyor ve Fenerbahce'de en az 5 oyuncu ilerde kalakaliyor; geriye dönemiyor... Korkarim; Fenerbahce Daum'in gecen seferki Fenerbahce macerasinin ilk senesindeki gibi ortasahasiz 5 ileride 5 geride iki ayri takim halinde oynayacak...

Bunlar Fenerbahce'nin onarilmasi gereken takim arizalari. Bir de tabii oyuncu bazindan bireysel eksikleri var.

Önder; ona cok destek ciktim. Cikmamin nedeni cok iyi bir oyuncu olduguna inanmam degildi. Sadece Lugano ve Edu gibi siradan savunma oyuncularini dahi bu kadar yücelten Fenerbahce taraftarinin bu adama bu kadar yüklenmesinin haksizlik oldugunu düsünüyordum. Hala da öyle düsünüyorum o ayri; ama Allah askina o calimlar yenmez ki kardesim.

Emre; Fenerbahce icin su anda en önemli oyuncu, Gökhan ile birlikte... Ne Alex, ne de digerleri Emre kadar fark yaratabiliyor takimda. Ama bu kadar cirkef ve sevimsiz olunmaz ki yahu. Gecen hafta Diyarbakir karsisinda daha ilk yarida oyundan atilmasi gerekiyordu hakemin yüregi yetmedi, bu hafta ise kacinilmaz oldu. Emre'nin kisilik bozuklugu var. Bunda süphe yok. Fenerbahce'nin ona psikiatr bulmasi lazim.

Cristian; daha evvel de söyledim. Josico, Maldonado, Selcuk gibi adamlara alismis Fenerbahcelilerin gözüne isil isil geliyor olabilir. Bir de elbette pasaportunda Brezilya yazili olmasi cok önemli. Öyle tuhaf bir Fenerbahceli toplulugu var. Su Cristian bir kuzeyli olsaydi coktan yerin dibine sokmuslardi. Fenerbahce'nin bu seviyede bir oyuncu ihtiyaci yoktu. Bunun daha iyisi Aurelio bile bence yeterli degildi ki, onun da gerisinde bir Cristian'i begenmem mümkün degil. Hele hele böyle vasat bir isme 7 milyon verilmis olmasi benim canimi acitiyor.

Konuyu toparlarsak; kayipsiz ilerleyen ama yiginla eksiligi ile tatmin edilicilikten uzak bir Fenerbahce izledigimizi söyleyebiliriz. Bu dönemlerin kayipsiz gecilmesi önemli kuskusuz, son dakikalarda mac kopartmak ve reaksiyon gösterebilmek de arti hususlar Fenerbahce adina, ama bunlar asla yeterli degil.

Bayern'de yeni transfer olmayacak

Ben degil, Bayern'in menejeri Hoeness söylüyor bunu. Bu sezon hic olmadigi kadar cok para yatirmislardi zaten; yeni gelecek transferler de ekstra yük olurdu artik....

35 milyon eruo, Gomez...
25 milyon euro, Robben...
14 milyon euro, Timo...
7,5 milyon euro, Pranjic...
2,5 milyon euro, Braafheid...

Yaklasik 90 milyon euro... Bayern bile olsa bu takim harcayanin belini bir hayli bükecek miktarlar bunlar. Rafinha söylentileri de böylelikle kapanmis oldu. Hatta bana kalirsa Bayern lige üc macta 2 puan degil de 6-7 puan ile baslasaydi Robben transferi dahi gerceklesmezdi...

Gecen hafta harlanmaya calisilan ates simdi sönmüse benziyor. Ribery yeniden problem yaratmaya baslarsa, siklikla sakatlandigi söylenen Robben sakatliklar yasarsa ve bu sayede bu iki isimden beklenenler elde edilemezse, takimin sistemi yeniden aksamaya baslarsa, yangin yeniden cikartilacaktir Säbener'da...

Aksi durumda ise paranin gücü yeniden konusmus olacak.